Dark Water
De net gescheiden Yoshimi is met haar vijf-jarig dochtertje Ikuko op zoek naar een nieuwe woning. De scheiding van haar manipulatieve man heeft haar erg aangegrepen en wordt uitgevochten om de permanente voogdij van hun dochter. Zonder baan en zonder huis is de voogdijraad moeilijk te overtuigen. Na lang zoeken vinden ze eindelijk een appartement in een buitenwijk van Tokio. Ondanks de mooie woorden van de makelaar, is het niet meer dan een oud vervallen gebouw met overal uitslaande vochtplekken en grotendeels onbewoond. Maar het is goedkoop en vlakbij de kindercrèche en ze besluit het te nemen. Tijdens de bezichtiging vindt Ikuko op één van de etages een vreemd rood kindertasje vol speelgoed. Haar moeder gooit het gedachteloos buiten in de prullenbak. Als ze een paar dagen later hun intrek nemen bemerkt ze wel dat de vochtplek op het plafond steeds groter wordt...
Ze vindt al gauw een nieuwe baan maar komt door de lange reisafstand in problemen bij het ophalen van Ikuko, niet onopgemerkt door haar man die dit uitbuit. Als het rode tasje op de meest vreemde plekken weer opduikt, raakt ze nog meer gestresst. Daardoor bemerkt ze te laat dat Ikuko steeds vaker met een onzichtbaar vriendinnetje praat die ze Mitsuko noemt. Ze had deze naam al op een vermist poster zien staan over een meisje die op dezelfde kindercrèche zat. En door visioenen over een meisje in een geel regenjasje in hun appartementencomplex, begint ze het een en ander te combineren. Een spontaan overlopend bad en een overstroming in het bovengelegen appartement maken dan duidelijk dat duistere machten bezig zijn. Is ze in staat de vloek die hun kwetsbare levens bedreigt te ontlopen?



Dark Water is zoals Aziatische Cinema betaamt rijk aan details. Een spookachtig verhaal, maar tegelijkertijd wonderschoon. Hitmoi Kuroki speelt vol overtuiging de kwetsbare moeder die het uiterste doet voor haar kleine meisje. Een prachtig portret over ongemak en trauma's met een aantal griezelige scènes die de kijker nog dagenlang gegarandeerd rillingen van angst geeft! Een Aziatische mix van "The Others"en "The Sixth sense"

Regisseur Hideo Nakata
Met Dark Water tekent deze talentvolle regisseur wederom voor een triomfantelijk kunstwerk. Gemaakt met nagenoeg dezelfde crew die ook verantwoordelijk was voor zijn eerdere ongelooflijke succes "The Ring". Net als van "The Ring" wordt er weer in Hollywood een remake gemaakt.

Pers-quotes
"een zorgvuldig opgebouwde en onverbiddelijke nagelbijter" (De Filmkrant)

"Superieure psychohorror. Film doet denken aan klassiekers van Polanski" (Het Parool)

"het koude zweet breekt uit al door de suggestieve cameravoering en doeltreffende soundtrack" (De Filmkrant)

"de maker van Dark Water kent zijn gelijken niet in de verbeelding van de geestenwereld" (De Filmkrant)

"Veel aandacht voor detail, voortreffelijk acteerwerk, ijzige spanning en de schrikmomenten zijn goed gedoseerd" (NL20)

"de subtiele manier waarop de horror gestalte krijgt, zorgt voor pure hypnose" (Trouw)

"imponerende psychologische horror" (De Volkskrant)