Va,
vis et deviens
Ruim
23 eeuwen lang leefden enkele tienduizenden zwarte joden (falasha's)
in de bergen van Ethiopië. Door de hongersnood in 1984
worden velen van hun met duizenden andere Afrikanen naar vluchtelingenkampen
in Soedan gedreven. Samen met de VS organiseert Israël
een luchtbrug om die zwarte geloofsgenoten naar het Beloofde
Land te halen. Hongersnood en vervolging waren hun deel in de
kampen in Afrika; strenge controle van de afkomst, racisme en
integratieproblemen, in Israël. 
Een christelijke moeder dwingt haar zoontje van 9, om zich voor
te doen als Jood en zich zo te redden van de hongersdood. Officieel
aangegeven als wees, komt het kind aan in het Heilige Land waar
hij de naam Schlomo krijgt en geadopteerd wordt door een Frans-joods
liberaal gezin uit Tel Aviv. Hij groeit op met de angst dat
zijn dubbele leugen uitkomt: noch Jood, noch wees, enkel een
zwarte Afrikaan. Ook zit hij vol schuld over het achterlaten
van zijn moeder. Hij ontdekt de liefde, de westerse cultuur,
het judaïsme maar ook het racisme en de oorlog in de bezette
gebieden. Hij wordt Joods, Israeli en Frans, maar hij vergeet
nooit zijn echte moeder, die achterbleef in het kamp en wie
hij ooit weer hoopt terug te vinden op een dag..
De opgroeiende Schlomo wordt gevolgd van zijn 9e tot zijn 26e
jaar waarin hij afstudeert als arts. In het beloofde land heerst
wantrouwen tegenover die zwarte joden en op school heerst racisme.
Het pleeggezin doet hun best om de zogezegde vrome joodse gast
terwille te zijn. Vooral de grootvader speelt met zijn humor
een grote rol. De jongen blijft in gedachten solidair met zijn
moeder en wil niet eten en slaapt op de grond. Langzamerhand
wint de pleegmoeder zijn vertrouwen en slaagt hij erin zijn
nieuwe identiteit als Jood vol overtuiging aan te nemen. Als
hij op latere leeftijd verliefd wordt op een meisje uit een
orthodox-Joods milieu komt hij echter in conflict met zichzelf.
Over
de regisseur
De Frans-Roemeense cineast Radu Mihaileanu maakte een meeslepend
en menselijk levensverhaal over opofferende moederliefde, trots,
medelijden en hoop. "Va, vis et deviens" biedt een
boeiende blik op de historische operatie onder de codenaam Operatie
Mozes. Dit vaak ontroerend epos heeft het niet alleen over de
moeilijke integratie van de Ethiopische Joden in het heilig
Land, maar laat zich ook vertalen als een film over ontworteling
en de immigrant in het algemeen. Het is een warm pleidooi voor
de vrede waarin de altijd dreigende misverstanden tussen volkeren
worden gehekeld en die aantoont dat verdraagzaamheid tussen
mensen van eigen volk begint. De film werd op het Filmfestival
Berlin bekroond met de publieksprijs en won onlangs de Franse
Cesar voor Beste Script.
Pers-quotes
* "Va, vis et deviens is interessant, ontroerend en
vooral ook steengoed!" (De Standaard)
* "ontroerend epos over de gevolgen van operatie Mozes"
* "een ontroerend pleidooi voor liefde, opoffering en vergeving"
(de Volkskrant)
* Winnaar Publieksprijs Berlin
Recensies
* Movie2Movie
* de
Volkskrant
* NRC
Handelsblad
* de Telegraaf
* NL20
* Het
Parool
* Trouw
